Wegwerpcultuur in een nieuw jasje. Dat is wat er gebeurt in de markt voor budgetcamera's. Terwijl we steeds bewuster worden van ons elektronisch afval, groeit paradoxaal genoeg de verkoop van ultragoedkope digitale camera's. Vooral rond de feestdagen vliegen ze als relatief goedkope cadeaus over de toonbank. Maar wat zijn de werkelijke kosten van een camera van 100 euro die binnen een jaar op de schroothoop belandt?
Dertig jaar geleden kocht je een compactcamera die jarenlang meeging. Een Canon Ixus of Sony Cybershot was een investering die je tien jaar of langer kon gebruiken. Vandaag produceren fabrikanten camera's die technisch zo ondermaats zijn dat ze nauwelijks een seizoen overleven voordat ze worden vervangen of weggegooid. De budgetcamera's van nu zijn geen echte camera's meer, maar assemblages van overgebleven smartphonecomponenten. Van de acht geteste modellen hebben er vijf geen werkelijke optische zoom, twee hebben geen autofocus. Het zijn producten die worden ontworpen om zo goedkoop mogelijk gemaakt te worden, niet om lang mee te gaan.
Elk elektronisch apparaat heeft een ecologische voetafdruk. De productie van een digitale camera vereist zeldzame aardmetalen, plastic uit aardolie, en energie-intensieve fabricageprocessen. Een camera die na een jaar teleurstelling in de la verdwijnt en vervolgens in de electronica-recycling belandt, heeft zijn milieu-investering nooit terugverdiend. Het probleem wordt verergerd doordat slechte beeldkwaliteit, frustrerende bediening en beperkte functionaliteit ervoor zorgen dat gebruikers snel uitkijken naar een upgrade.
Hier ligt de grootste ironie: bijna iedereen heeft al een veel betere camera in zijn zak. Zelfs een vijf jaar oude iPhone maakt betere foto's dan de meeste budgetcamera's onder de 100 euro. Door een aparte budgetcamera aan te schaffen, verdubbel je je elektronische footprint zonder dat je er beter van wordt. Dat is het tegenovergestelde van duurzaam consumeren.
Reparatie is bij deze wegwerpproducten economisch niet haalbaar. Als de lens kapot gaat of de batterij het begeeft, is de camera waardeloos. Bij sommige modellen kun je niet eens de batterij vervangen. Er is echter een duurzamer alternatief: de tweedehands markt. Oude compactcamera's van kwaliteitsmerken zoals Canon, Sony of Panasonic zijn vaak verkrijgbaar voor vergelijkbare prijzen en bieden aanzienlijk betere beeldkwaliteit. Deze camera's waren destijds premium producten die gebouwd zijn om lang mee te gaan. Door ze een tweede leven te geven, voorkom je nieuwe productie en het bijbehorende milieubeslag.
De conclusie is duidelijk: een goedkope nieuwe camera is zelden een verstandige keuze, noch voor je portemonnee, noch voor het milieu. Gebruik je smartphone, investeer in kwaliteit, of kies tweedehands. Alles is beter dan een wegwerpcamera die al bij aankoop elektronisch afval is.
Reactie plaatsen
Reacties