Een portret met een enorme achtergrond, veel detail en een opvallend kleine scherptediepte. Dat is het effect van de Brenizer-methode. Je maakt daarbij niet één foto, maar een hele serie. Die foto's voeg je later samen tot één beeld.
De techniek is bedacht en bekend geworden door de Amerikaanse fotograaf Ryan Brenizer. De methode wordt daarom ook wel een bokeh panorama genoemd.
Je camera blijft hetzelfde
Het bijzondere is dat je geen grootformaatcamera nodig hebt. Met een gewone camera en een lichtsterke lens kun je een vergelijkbaar effect creëren.
Begin met een lens waarmee je een groot diafragma kunt gebruiken, bijvoorbeeld f/1.4 of f/1.8. Hoe groter de opening, hoe kleiner de scherptediepte kan worden.
Zet je camera vervolgens op handmatige instellingen. Kies zelf de sluitertijd, het diafragma en de ISO. Zo voorkom je dat de belichting tussen de verschillende foto's verandert.
Ook de scherpstelling zet je handmatig vast. Stel eerst scherp op je onderwerp en verander daarna de focus niet meer.
Eerst een foto in gedachten
Voordat je begint te fotograferen, bedenk je hoe het eindbeeld eruit moet zien.
Wil je een staande foto? Dan heb je boven en onder extra beeld nodig. Voor een liggende foto maak je juist meer foto's naar links en rechts.
Fotografeer daarom niet alleen je onderwerp, maar ook een groot deel van de omgeving.
Werk in een vast patroon
Nu begint het maken van de serie.
Beweeg je camera rustig over het beeld en maak steeds een nieuwe foto. Werk bijvoorbeeld van links naar rechts en daarna een rij lager weer terug.
Zorg ervoor dat de foto's elkaar minstens voor ongeveer een derde overlappen. Die overlap is belangrijk. De software gebruikt de overeenkomsten tussen de foto's om alles later op de juiste plaats te zetten.
Een serie kan uit twintig foto's bestaan, maar ook uit veertig of vijftig. Het aantal is niet het belangrijkste. Een goede overlap en een rustige werkwijze zijn belangrijker.
Verander tijdens de serie niets
Tijdens het fotograferen is het belangrijk dat je instellingen gelijk blijven.
Gebruik dezelfde brandpuntsafstand en verander je diafragma niet. Met een zoomlens moet je dus oppassen dat je de zoomring niet per ongeluk verdraait. Een vaste lens, een zogenaamde prime, maakt dit eenvoudiger.
Ook de witbalans kun je het beste handmatig instellen. Zo voorkom je kleurverschillen tussen de afzonderlijke foto's.
Eerst dezelfde bewerking
Na het fotograferen importeer je alle foto's in bijvoorbeeld Lightroom of Camera Raw.
Bewerk één foto zoals je hem wilt hebben. Denk aan belichting, contrast, kleur en witbalans. Pas daarna dezelfde instellingen toe op de hele serie.
Zo krijgen alle foto's dezelfde uitstraling.
Tijd om te puzzelen
Nu kunnen de foto's worden samengevoegd.
In Photoshop ga je naar:
Bestand → Automatisch → Photomerge
Kies vervolgens voor de automatische indeling. Photoshop probeert de foto's aan elkaar te koppelen en maakt er één grote afbeelding van.
Bij een grote serie kan dit even duren. Het programma moet tenslotte tientallen foto's met elkaar vergelijken.
Het resultaat
Als alles goed is gegaan, ontstaat een grote panoramafoto waarin je onderwerp scherp staat en de achtergrond sterk onscherp kan zijn.
Dat is precies wat de Brenizer-methode bijzonder maakt: de beeldhoek van een groothoekfoto wordt gecombineerd met de geringe scherptediepte van een lichtsterke lens.
Het resultaat kan daardoor een bijna grootformaat uitstraling krijgen, met veel detail en een zachte, opvallende achtergrond.
Oefenen maakt het makkelijker
De eerste keer heb je misschien veel foto's nodig en lukt het niet meteen perfect. Dat is normaal.
Begin daarom met een eenvoudig onderwerp en een rustige achtergrond. Let vooral op de overlap en houd je camera-instellingen constant.
Na een paar keer krijg je vanzelf gevoel voor hoeveel foto's je nodig hebt en hoe groot je het uiteindelijke beeld wilt maken.
Tip: maak liever een paar foto's te veel dan te weinig. Een ontbrekend stukje beeld is achteraf moeilijker te herstellen dan een foto die je uiteindelijk niet gebruikt.
Reactie plaatsen
Reacties