Meervoudige belichting is een fotografische techniek waarbij je twee of meer foto's over elkaar legt om één enkel beeld te maken. Bij dubbele belichting gebruik je twee afbeeldingen. Het werkt zo: je maakt meerdere opnames op hetzelfde stukje film of sensor, waardoor de beelden door elkaar heen komen te staan.
Deze techniek bestaat al heel lang. In het Victoriaanse tijdperk maakten fotografen zoals Etienne-Jules Marey er gebruik van om bewegingen vast te leggen, bijvoorbeeld van paarden. Ze maakten snel achter elkaar foto's die ze later over elkaar legden.
Bij analoge fotografie open je de sluiter van de camera meerdere keren om dezelfde film vaker te belichten. Zo ontstaan er mooie artistieke effecten, zoals spookachtige beelden of juist extra objecten in een foto. Het werkt het makkelijkst met een camera waar je handmatig de film doorspoelt, want bij automatische camera's gaat de film vaak meteen door naar het volgende plaatje.
Een belangrijke tip: je moet de belichting aanpassen om te voorkomen dat je foto te licht wordt. Voor twee opnames stel je de belichting bijvoorbeeld één stapje donkerder in. Werken met weinig licht geeft vaak het beste resultaat. De Italiaanse fotograaf Augusto De Luca werd in de jaren zeventig beroemd met deze techniek. Hij fotografeerde eerst de zon of maan, en daarna gebouwen op het donkere deel van dezelfde foto. Dat gaf bijzondere, dromerige beelden.
Tegenwoordig kun je meervoudige belichting ook gebruiken bij het scannen van oude foto's en dia's. Door meerdere keren te scannen met verschillende lichtinstellingen krijg je uiteindelijk een foto met meer detail en betere kleuren.
Reactie plaatsen
Reacties